Van de Balkan naar Brazilië: bij Werelddansgroep Horlepiep kan iedereen blijven dansen
HARDERWIJK – De muziek zet in en meteen komt de seniorengroep van Werelddansgroep Horlepiep Harderwijk in beweging. Handen gaan naar elkaar toe, voeten zoeken het ritme en in een grote kring schuiven de dansers door de zaal. De ene dans voert naar Roemenië, de volgende naar Israël of Brazilië.
Voor de groep staat Margriet Putten-Pols. Ze doet de passen voor, telt mee en kijkt goed om zich heen. Want bij Horlepiep draait het volgens haar niet om perfect dansen. Het gaat vooral om meedoen. “En nog een keer”, klinkt het terwijl de dansers opnieuw beginnen. Niet iedere voet komt precies op hetzelfde moment neer. Dat hoeft ook niet. Een gemiste pas wordt met een glimlach hersteld en de kring draait verder.
Van danser naar dansleider
Margriet is betrokken bij Horlepiep sinds de vereniging in 1984 zelfstandig verderging. Ze was aanwezig bij de oprichtingsvergadering en danste mee in de demonstratiegroep. Dat ze later zelf een groep zou leiden, was niet gepland.
Bij optredens werd soms gevraagd of iemand nog een dans met het publiek wilde doen. Wanneer de vaste dansleiders er niet waren, sprong Margriet bij. “Ik merkte dat ik dat heel erg leuk vond om te doen.”
Iedereen de dansvloer op
De echte omslag kwam in 1988. Margriet werd gevraagd les te geven aan mensen met een verstandelijke beperking. Vanuit haar werk in de zorg had ze ervaring met deze doelgroep, maar dansles geven was nieuw. “Ik ben eigenlijk met drie dansjes begonnen.” Ze maakte bestaande dansen eenvoudiger, maar hield de muziek en stijl zoveel mogelijk overeind. Zo moest iedereen kunnen aansluiten.
Precies dat werd haar drijfveer als dansleider. Niet de ingewikkeldste passen of het hoogste niveau zijn belangrijk, maar zorgen dat niemand hoeft af te haken. “Ik vind het al mijn hele leven lang belangrijk dat iedereen mee kan doen.” Daarom verdwijnen bij sommige dansen bijvoorbeeld de draaiingen. "Voor oudere dansers kunnen die lastig worden door duizeligheid of stijvere knieën en heupen." Later volgde Margriet een opleiding waarin ze leerde hoe dansen voor oudere deelnemers kunnen worden aangepast.
Dansen uit de hele wereld
Ondertussen blijft de muziek wisselen. Horlepiep danst veel uit Bulgarije en Roemenië. Ook dansen uit onder meer Israël, Taiwan en Brazilië komen voorbij. Margriet bezoekt daarvoor workshops van gespecialiseerde dansleiders. Ze probeert ook de verhalen achter de dansen mee te nemen. De ene dans hoort bijvoorbeeld bij een oogst, de andere bij een bruiloft.
Na ruim veertig jaar telt Horlepiep ongeveer 75 leden vanaf 45 jaar, verdeeld over drie dansgroepen. Op dinsdagochtend komt de seniorengroep in beweging. Die groep telt ongeveer twintig 70-plussers. En terwijl de muziek opnieuw begint, sluit de kring zich weer. Een stap naar links, een stap naar rechts. Niet allemaal precies gelijk. Maar niemand hoeft aan de kant te blijven staan.
💬 Mail ons!
Heb jij een tip of opmerking? Mail naar redactie@vrmg.nl of bel: 0341-798298.